Εκτύπωση του άρθρου

ΜΑΡΩ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ



ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ
         τρίπτυχο

1.

Κεσίντα , Ρίμα, Σάμετ, Ντίλια,
Άσραφ,  Μπίσα…

Έρχομαι από το πέλαγος  
αρχέγονη θάλασσα

υπόσχεση διάπλους
σωσμός πνιγμός

φυλή μου ταυτότητα
το πέλαγος

από τη μια στεριά στην άλλη
από τη μια πατρίδα σε καμιά

Κεσίντα, Ρίμα, Σάμετ, Ντίλια,
Άσραφ,  Μπίσα…

ανοίκειο τ’ όνομα μου
στη γλώσσα σου

διερμηνέας
τα σημάδια στο σώμα

σφυγμός τρελαμένος
στη φλέβα

ξινός στο εσώρουχο
ιδρώτας ο φόβος

στο στέρνο τα  δίδυμα
πόνος λυγμός

όριο στη μνήμη
πόλεμος θύτης

νεκροί αγνοούμενοι πνιγμένοι
οι αμέτρητοι

τους κουβαλάω αθάνατους
να υπάρχω

στη νύχτα που βελονιάζει
το κόκαλο

            ***

Είμαι ο Ξένος
στον τόπο σου στο βλέμμα σου

έξω απ το λεπιδοφόρο φράχτη σου
ξένος στο ίδιο μου το  σώμα
 
πρόσωπο προσωπίδα
μη ψάχνεις

ο επιζήσας του πολέμου και
του πνιγμού

φυγάς ικέτης
πρόσφυγας

της κόλασης φάντασμα
μαντατοφόρος

βουλιάζει η σάπια βάρκα των
διακινητών σ’ όλων τον κόσμο  

            ***

Μοσχοβολούν τα γιασεμιά
φωνές παιδιών τραγούδι

ο χρόνος αργόσυρτος
μεγαλώνει τις ώρες

το στάχυ ζεστό
δυναμώνει στον ήλιο

αχώριστοι έρωτες
μεγεθύνουν τον κόσμο

φως ο ορίζοντας
υπέρτατο θέαμα

ω γη μου αρχαία πανωραία
στο  πρωινό μου παράθυρο
 
λες και περάσαν χρόνια
Ξένος

_____________________________________________________________

2.

Λέσβος

Έρχονται από το πέλαγος
ανθρώπινα κύματα

φυλή τους ταυτότητα
το πέλαγος

βλέμμα σβησμένο κάρβουνο
φρύδια σμιχτά

πρόσωπα πολυπρόσωπα
ατέλειωτοι αριθμοί

στη σκοτεινιά της ιστορίας
αιώνα εικοστού πρώτου

στη σιωπή του ουρανού
στο έλεος των ανέμων

βουλιάζει η σάπια βάρκα
πίσω της άλλη κι άλλες

τα μωρέλια, μωρέ,
μαζέψτε τα μωρέλια…

Frontex και social media
ψαράδες και λιμενικά

ένα χέρι  να τα τραβήξει
προλάβετε

πορτοκαλιά σωσίβια στο νερό
ψυχούλες παγωμένες

ο πνιγμός των νηπίων
μητέρων βρέφη άγια

νιόβγαλτα φυλλαράκια μου
πουλάκια μεταξένια

Η Παναγιά Γοργόνα στον βράχο
μοιρολογά τα παιδιά της

             ***

Όσοι πατάνε στην ακτή
δοξάζουνε τα βότσαλα

αν ο θεός τους βλέπει ακούει
νιώθει ξέρει τάχα τι

άλλοι σοροί πια δεν χωρούν
στο κοιμητήριο του νησιού

τρώνε τα ψάρια πτώματα
βρωμάνε οι κοιλιές τους

υπηρεσίες υπουργοί φορείς
τα λόγια πέτρινα

η γριά ήπειρος τυφλή
γυροφέρνει ανέγνωμη

το δίχτυ των πρακτόρων
όλο κι ανοίγει απλώνεται
       
                 ***

Αυτόπτης μάρτυρας εγώ  
στου δρόμου πάνω τη στροφή

άντρες γυναίκες γέροντες παιδιά
ξένοι στην ενδοχώρα μου

ποτάμι ανθρώπων που βαθαίνει ρέει
στην αγωνία των καιρών

ένα χαμόγελο ζεστό ψωμί μια στέγη
ω ξενοδόχε Δία  κανόνες ιεροί

η απόσταση από μένα σ΄εκείνους  
από κείνους σ΄εμένα  το βήμα


κι αν τώρα αυτοί μετά εμείς και άλλοι
αδελφοί ομοούσιοι  

πού άραγε την κεφαλήν κλίνομεν
παίρνει τα ίχνη ο βοριάς τα σκορπίζει.

__________________________________________________________


3.

Μare Νostrum
    
Δική μας θάλασσα
καταμεσής της γης  

Μεσόγειος
μήτρα γεννήτρα κυανή  

το είδωλό σου
ανακλάσεις του νερού

Γοργόνα Νηρηίδα Μούσα
Αφροδίτη, Κίρκη

ασύλληπτο το κύμα σου
το νόημα σου κύμα

η φύση σου εικόνα παιδική
δελφίνι, ανεμώνη, αστερίας

και τα νησιά, νησιά σου
αποσπάσματα

μιας συμφωνίας κοσμικής
αναδυόμενης

Φοίνικες, Κρήτες, Έλληνες
Άραβες, Καρχηδόνιοι, Λατίνοι

καράβια καλοτάξιδα
φιλότητας και έριδας σινιάλα

αίμα αλμυρό αίμα νερό
θεών, λαών, ηπείρων

ο μέγας άρχων των βυθών
σηκώνει τ’ άγρια κύματα

θύελλα ξεσηκώνει
βόηθησε να κρατάνε τα πανιά

των θαλασσών η θάλασσα Εσύ
μοναδική  μας
 
               ***

Έμποροι σταυροφόροι
πειρατές εμείς

άποικοι μετανάστες σκλάβοι
πλούσιοι φτωχοί

κανείς δεν εμπιστεύεται τον άλλο
κανένας μας δε νιώθει ασφαλής

συνωστισμένοι στην κουβέρτα
στα αμπάρια ξένοι

την τύχη μας ποντάρουμε
αμφίβολα στα ζάρια

οι πιο πολλοί χαμένοι
στον χάρτη που αλλάζοντας

αλλάζει θέσεις σ’ ανατολή
και δύση βορρά νότο

                ***

Ποιος ξέρει τη συνέχεια να πει
η ρότα πού τραβάει

ορόσημα στρατόπεδα
και φύλακες αθώων ξανά

ο φόβος και ο  τρόμος  Σκύλα
Χάρυβδη

γυρίζει σ’  άγριους καιρούς
η ιστορία πάλι

επαναλήψεις άμετρες
στης θάλασσας τα βάθη  

κι ακόμα ανιστόρητοι εμείς
θαρρούμε επιπλέουμε

στην επιφάνεια της πόσο διάφανη
στο μεσογειακό φως.


Μάρω Παπαδημητρίου
____________________________________________________

 

 

 

 

 

 

Εκτύπωση του άρθρου