Εκτύπωση του άρθρου

Sanna Karlstrom 


ΑΡΝΗΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ  

 

Ήταν μια κακή ημέρα. Μόνο οκαιρός ήταν καλός: η ατμόσφαιρα ήταν καθαρή και κρύα, υπήρχε άφθονο φρέσκοχιόνι. Ήμουν ανήσυχη και θυμωμένη, προσπαθούσα να βρω διαμέρισμα προς ενοικίασηκαι όλα φαίνονταν να πηγαίνουν στραβά. Είχα γράψει τις οδηγίες σε ένα κομμάτι χαρτί, δεν ήμουν βέβαιη ότι μπορούσα να διαβάσω τα γράμματά μου, και είμαι πολύ καλή στο να χάνομαι. Ειδικά στο Βουοσάαρι όπου έμενα τότε, όλα τα σπίτια μου φαίνονταν ίδια. με τον Έινο, είναι κι αυτός ποιητής. Είχαμε κάποιες αμφιβολίες σχετικά με αυτόν τον ποιητικό περίπατο, επειδή ήμουν τόσοστρεσαρισμένη, συνεχώς έβριζα, και δεν του μιλούσα καθόλου. Πρώτα πήγαμε στην παραλία, και φυσικά η θάλασσα ήταν όμορφη όπως πάντα, ήταν μία από τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου που είχε πραγματικά λιακάδα. 

Σχεδόν σε κάθε βήμα συναντούσαμε πράγματα που θαμπορούσε μπορεί κανείς να τα αποκαλέσει «ποιητικά», και όταν ένας κύκνος κολύμπησε αργά  προς το μέρος μου, και σε μια στιγμή με κοίταξε κατάματα, σκέφτηκα καλύτερα να τον κλωτσήσω παρά ναγράψω για αυτόν. Εντούτοις δεν κλώτσησα τον κύκνο. Μόνο νοίκιασα ένα διαμέρισμα και έβαλα τον κύκνο στο ποίημα μου. 

Ιδού η πρώτη εκδοχή τουποιήματος στα φινλανδικά: 

Muutto 
Lumen ranta kalustamaton maalaama 
Olen tikkailla seisonut kuin pyrkiäkseni ylös 
jaloistaan ​​joutsen kömpelö 
asettuu vatsalleen maisemaan 
osoittaakseen Etta ranta για muuten tyhjä 

Esine kerrallaan laitettu pois ettei menisi Rikki 
paperiin kääritty Suru ei ole juurikaan tarpeellista 
Meren tehtävä για huuhdella, minun kattolamppuirrottaa 
ja kannatella valoa ettei sitten pimeä ole 

kun naksauttaa silmät auki Ουνία näkemättä 
tajuaa olevansa hiekasta tehty ja Aurinko nousee 
hitaasti νύχι julkisivua pitkin huoneeseen 
jossa seison katkaisimella Kasi.  
<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->

Μετ. ΕΚΕΜΕΛ / Χρήστος Χρυσόπουλος