Εκτύπωση του άρθρου

VITĚZLAV NEŽVÁL

Δευτερόλεπτο

 

Ένα ώριμο κεράσι έχω κεράσει
Τα χείλη, τα χειλάκια σου, αγάπη μου.
Σ’ αρέσει –πες μου– το κεράσι;
Τέτοιαν ωραία ώρα –αναρωτιέμαι–
του απομεσήμερου πότε, ω, πότε
θα ξαναζήσω εγώ ξανά στο φόρτε;
 
Μια χούφτα αφράτες φράουλες, αγάπη μου,
έχεις να λυώνουνε μέσα στο στόμα
ενώ ένα λιβάδι σου χλωραίνει το βλέμμα·
κι εγώ που τη ζωή μου μετράω ακόμα
με τυχερά και με πολλαπλά απροσδόκητα,
για κοίτα, για –ω! – κοίτα, κοίτα
που σαν το γαρδέλι πετάω τρισόλβιος!
 
Απόδοση στα ελληνικά: Γιώργος Κεντρωτής