Εκτύπωση του άρθρου
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΡΘΑΛΙΤΗΣ

ΕΚΑΤΗ
 
ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ ΕΚΑΤΑ, ΤΑΝ ΚΑΙ ΣΚΥΛΑΚΕΣ ΤΡΟΜΕΟΝΤΙ. 
                                                               Θεόκριτος
 
ΕΚΑΤΗ
 
Χαίρε, πανάρχαιά θέαινά μου, Εκάτη,
κόρη εύσπλαχνη της έναστρης νυχτός,
που για κάθε ζητιάνο και σακάτη
ο κόρφος σου είναι πάντοτε ανοιχτός.
 
Εκάτη τρίμορφη κι Εκάτη χθόνια,
εσύ των μαγισσών είσαι η κυρά,
που μ’ ελλεβόρους, βότανα και κώνεια
φτιάχνουν κάτι ποτά φαρμακερά.
 
Κι Εκάτη! Εσύ στο φέγγος της σελήνης
και μες την παγωμένη σιγαλιά
μαζί με τις δυο πόρπες σου ξελύνεις
σ’ όλη τη γη του πάθους τα σκυλιά.
 
 
 
ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΣΕΛΗΝΗ
 
Κλεοπάτρα Σελήνη, τελευταία
απόγονε της δυναστείας των Λαγιδών,
περιώνυμη πριγκίπισσα των Πτολεμαίων,
ονομασμένη ηγεμονίδα της Κυρήνης,
βασίλισσα της Νουμιδίας συζευγμένη!
Κλεοπάτρα Σελήνη, η μορφή σου
μες την αχλή ανατέλλει των ονείρων
χλωμή και κουρασμένη
απ’ τις βαριές σκιές των αιώνων
που σφράγισαν το λίκνο σου σαν μοίρες.
Κλεοπάτρα Σελήνη, τ’ όνομά σου
είναι σαν περιδέραιο από πολύτιμα πετράδια,
είναι σαν είσοδος σ’ ελληνικά λιμάνια
-Έφεσος, Συρακούσες, Αλεξάνδρεια-
είναι σαν επωδός ψαλμού αιγυπτιακού.
Κλεοπάτρα Σελήνη, μουσική
αυλών και άρπας σε τριήρεις αργυρές,
άρωμα ρόδων μαραμένων
στο μαυσωλείο των Αθανάτων,
πομπή γαμήλια, πέπλος νυμφικός.
Κλεοπάτρα Σελήνη, φάσμα που πλανιέται
σε πολιτείες χαμένες της ερήμου-
στοές, προπύλαια, ναοί,
όπου θρηνούν βοριάδες παγωμένοι
κάτω απ’ τη βασιλεία των άστρων.
Κλεοπάτρα Σελήνη, τώρα
μέχρι και τ’ όνομά σου έχει βουλιάξει
βαθιά, βαθιά στην άμμο του καιρού
και μόνον ο αστρικός αγέρας του Χογκάρ
το ψιθυρίζει ακόμα στα σκοτάδια.
 
 
ΓΑΤΕΣ
 
Εφέστιες Σφίγγες, έμψυχα λαράρια-
νωχελικής δεσμώτιδες ανίας-
το βλέμμα των στραμμένο στα φεγγάρια
παρασκευάζει φίλτρα μαγγανείας-
 
κόρες-στέρνες που ο  γνόφος δεν στερεύει-
μηνίσκοι σε φακούς φωσφορικοί-
κάτοπτρα από βασάλτη που τα ερέβη
διηθούνε, σάπφειροι μαγνητικοί-
 
μικρές θεραπαινίδες της Εκάτης
σε δάση σεληνόφωτος φευγάτες-
ειδώλια θεάς- μεταξωτός αχάτης-
κι άξιες για χάδια Φαραώ: οι γάτες.


Γιώργος Βαρθαλίτης