Εκτύπωση του άρθρου

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΕΤΕΙΝΑΡΗ



Έξω από τα τείχη

 

Προπύλαια - ο ορισμός του ωραίου
η εμφάνιση του φράγματος εντός μου και εκτός μου

Δημιουργώ -
αντιστέκομαι σε κάτι
o αέρας που περικλείει τα σωθικά μου
και ανασύρει μνήμες και ονόματα
έξω από τα όρια του τείχους
όπου υφαίνουν και σβήνονται.

Ο ρυθμός μέσα στα
πλαίσια της φόρμας -

εκεί στέκεται ο ποιητής

ανασαίνει και φαντάζεται
πάντα με την ίδια σειρά
αφήνοντας στο διάβα του
δρόμους και προπύλαια
σε κατάσταση
ιθύνοντος χρόνου
σταματά και σβήνει
την παύλα του παρόντος
δραπετεύοντας
με ένα χαιρετισμό στην αιωνιότητα.