Εκτύπωση του άρθρου

ΛΙΑΝΑ ΠΕΤΣΑ

Η λευκότητα του γκρίζου                                                                                     

Νοτισμένος από δάκρυα ο καμβάς του ονείρου
αλλοιώνει τα χρώματα.

Κάτι παιδιά που ζωγραφίζουν μονόκερους σ’ ένα τοίχο
τα παρατούν και βγαίνουν βρίζοντας απ’ το κάδρο.
Η θαλασσογραφία μπατάρει μαζί με το πλοίο.
Σε μια παρτίδα σκάκι εμφανίζεται από το πουθενά
η ουτοπία. Οι σκακιστές αιφνιδιασμένοι,

οι κανόνες ακυρώνονται, οι βασιλιάδες βιαστικοί
εγκαταλείπουν. Εκείνη μόνη,
κι αναποφάσιστη, μοιάζει να παραπαίει
ανάμεσα στα μαύρα και λευκά τετραγωνίδια.
Μία άστοχη κίνηση του καλλιτέχνη
και το λευκό
ακρυλικό χυμένο στη ασπρόμαυρη σκακιέρα
προσφέρει απροσδόκητα διέξοδο.
Σε γκρι επιφάνεια, με γκρίζα τα πιόνια
δεν υπάρχει παιγνίδι.

Οι σκακιστές κλείνουν το σκάκι. Ο ζωγράφος
χαμογελάει στο όνειρο που γκρίζο,
ωστόσο αδάκρυτο, στεγνό,
της ουτοπίας.

 

Λιάνα Πέτσα