[1] Η Νοσσίς έζησε τον 3ο αι. π.Χ. και καταγόταν από τους Επιζεφύριους Λοκρούς, ελληνική αποικία στη Νότια Ιταλία (Μεγάλη Ελλάδα).Στο επίγραμμα του Αντιπάτρου του Θεσσαλονικέως συγκαταλέγεται μεταξύ των εννέα σημαντικοτέρων ποιητριών της ελληνικής αρχαιότητας ενώ το όνομά της συνοδεύεται με το επίθετο θηλύγλωσσος,  προφανώς για να επισημανθεί η προσήλωση της ποίησής της σε θέματα που αφορούν το γυναικείο φύλο. Στον Στέφανο του Μελεάγρου το έργο της παρομοιάζεται με το ευώδες και ευάνθεμο λουλούδι ἶρις  και εξαίρεται το ερωτικό στοιχείο της ποίησής της με την ωραία μεταφορά ότι στις δέλτους των ποιημάτων της της το κερί το έπηξε ο έρωτας  (πλέξας μυρόπνουν εὐάνθεμον ἶριν / Νοσσίδος, ἧς δέλτοις κηρὸν ἔτηξεν Ἔρως·).

[2] Είναι φανερό πως η Νοσσίς έχει υπόψη της το απόσπασμα 16 της Σαπφώς, στο οποίο η ποιήτρια απαντά στο ερώτημα τι είναι κάλλιστον με την εμβληματική ρήση: ὅττῳ τις ἔραται (το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο είναι αυτό που πιο πολύ αγαπά ο καθένας). Η Νοσσίς αναπαράγει την άποψη της Σαπφώς συμπυκνώνοντάς την σε ένα στίχο στον οποίο επικρατεί, όπως και στην Σαπφώ, μια αποφθεγματική ρήση: ἅδιον οὐδὲν ἔρωτος.  Το επίθετο  ἅδιον είναι συγκριτικός βαθμός  του επιθέτου ἁδύς  (δωρικός τύπος του ἡδύς =γλυκός).

[3] Η Νοσσίς έχει πιθανότατα υπόψη της το απόσπασμα 55 της Σαπφώς, στο οποίο γίνεται αναφορά στην ατάλαντη ποιήτρια που τριγυρνά σαν μαύρη σκιά στον Άδη, γιατί δεν άγγιξε τα ρόδα της Πιερίας:

55

ἐσὺ νεκρὴ θὰ κείτεσαι· μνήμη καμμιὰ
ποτὲ δὲν θὰ σ᾿ἀκολουθήσει ἐσένα
γιατὶ ἐσὺ δὲν ἄγγιξες τὰ ρόδα τῆς Πιερίας·
λησμονημένη θὰ γυρνᾶς μὲς στὸ παλάτι τοῦ Ἅδη
μαύρη σκιὰ ποὺ φτερουγίζει
ἀνάμεσα στοὺς μαύρους πεθαμένους.

Σαπφώ, Τα ποιήματα, Πρόλογος - Μετάφραση – Σημειώσεις: Τασούλα Καραγεωργίου, Κέδρος 2022, σ.63.

[4] Η Νοσσίς στο επιτύμβιο αυτό επίγραμμα, προορισμένο να χαραχθεί στον τάφο της, αναφέρεται με ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση στο πρόσωπό της, κατατάσσοντας το έργο της σε ίση αξία με την ποίηση της Σαπφώς.

[5] καλλίχορος -ον, αυτός που έχει ωραίους τόπους, αντί εὐρύχωρος, επίθ. που λέγεται για μεγάλες, εκτεταμένες πόλεις (αυτός που έχει πλατιές εκτάσεις για χορό).