Εκτύπωση του άρθρου

ΜΑΡΙΑ-ΕΛΕΝΗ ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗ


Το χέρι μου



Το δεξί μου χέρι
           έχει καιρό που
           δεν με υπακούει
Κρέμεται ασάλευτο
            μαύρη γάτα
                 δικαστής
και με τιμωρεί
Τις νύχτες θέλει να το σκάσει
     από το παράθυρο
Έλα εδώ γάτα, που πας;
Τρίβεται στα μαλλιά μου
             χώνεται στα πόδια μου
Το ξέρω με καλοπιάνει
Δεν θα δραπετεύσεις απόψε
Είσαι ο βραχίονάς μου, της λέω
             μα δεν την πείθω
Σέρνεται στο στήθος μου
             κι η ουρά της μαύρη άγκυρα
Τελευταία την φοβάμαι
             έπαψε να υποκρίνεται
Οι φίλοι με ρωτάνε
              τι σημάδια είναι αυτά;
Η γάτα μου, τους λέω
Δεν θέλει χάδια
       Της αρέσει να είμαι ακίνητη
να με τυλίγουν μαύρα δίχτυα
     να με κοιτάνε δυο γυάλινα μάτια
                Απόψε
μην της το πείτε, θα δραπετεύσω
            Γάτα
πλέον θα σε έχω εγώ
          στο χέρι