AVRIC, ŽELJKA

Δείτε επίσης

Εκτύπωση του άρθρου

ŽELJKA AVRIC
Mετάφραση: Jovana Simić Rusu

ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΟΙΩΝΟΣ

(ПРЕДСКАЗАЊЕ)

βλέπω την ολέθρια ήρα φύτρωσε αφανίζει το στάρι

από τα σπλάχνα της Γής αναβλύζει πύρινος χείμαρρος

βλέπω τα σύνορα όπου δεν υπήρχαν

δρόμους εκεί που νόμιζα ότι δεν υπάρχουν

γκρεμνά αντί για γέφυρες

και βίγλες εκεί απ’ όπου με εξόρισαν

βλέπω φίλους - σαν ακρίδες

ρημάζουν τα δάση καταβροχθίζουν τον αέρα

βλέπω αδέρφια να σηκώνουν τον γάντζο

ετοιμάζουν τη θηλιά για τον άγκιστρο και τον λαιμό μου

και βλέπω παιδιά που τα είχα για αρνιά

ενώ τα αρνιά γινόντουσαν λύκοι

βλέπω τις λεγεώνες τις μαύρες τα ορφανά στα λευκά

και στη δύση τον ματωμένο ήλιο

βλέπω όλα όσα δεν είχα δει πριν

τώρα που δεν έχω μάτια πια

ΕΡΧΟΜΟΣ

(ДОЛАЗАК)

το αγόρι βγαλμένο από τα συντρίμμια

τρέμει σαν χυμένα σπλάχνα

δεν κοιμάται

δεν μιλά

τα μάτια του τεράστια

το αγόρι που έχει δει τον Θάνατο

κοιτά περίτρομο από τη ζωή

για εκείνον κάθε ήχος κραυγή είναι

και κάθε φώς - φωτιά

η ελπίδα - μια ακόρεστη δίψα

για αυτό οπτασιάζεται το νερό

μια μέρα

θα περπατήσει επάνω του

ξυπνώντας κοιμισμένες συνειδήσεις

ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

(РАДОСТАН ДАН)

εάν έρχεσαι στο νησί μου

θα σου είμαι ούριος άνεμος

και καλή τύχη

θα περιμένω ανιχνεύοντας το πέλαγος

με το στήθος μου να προεξέχει

εκεί θα δέσεις την πλώρη του πλοίου

όταν φτάσεις θα επικαλεστώ την παλίρροια

θα σου σβήσω τη μνήμη

τα χέρια σου θα δέσω με χάδια

θα φωλιάσω στην σκέψη σου

στις λαγόνες στην αγκαλιά

θα βρέχεις τις όχθες μου

σε δύο αιωνιότητες ανάμεσα

θα σταματήσουμε την στιγμή

σαν κρότος στο φως

όταν έρθεις στο νησί μου

η θάλασσα θα καταπιεί την καταχνιά

ο ουρανός θα στρώσει λευκά σεντόνια

εκείνη θα είναι ημέρα χαράς

ауторка песама: Жељка Аврић
превела: Јована Симић Русу

ПРЕДСКАЗАЊЕ

видим пробио коров сатире жито

из трбуха земље огњена река куља

видим границе где их није било

путеве где сам мислио да их нема

провалије уместо мостова

и предстраже одакле сам прогнан

видим пријатеље као скакавци

пустоше шуме прождиру зрак

видим браћу како подижу куку

спремају омчу за куку и врат мој

и видим децу за коју мишљах да су јагњад

а јагњад постајаху вуци

видим легије црне сирочад белу

и на западу крваво сунце

видим све што нисам видео

сад кад очију више немам

ДОЛАЗАК

дечак извучен из рушевина

дрхти као просута утроба

он не спава

не говори

његове очи су огромне

дечак који је видео смрт

гледа престрављен животом

сваки му звук врисак

и свака светлост огањ

нада неутажена жеђ

зато му се привиђа вода

једнога дана

ходаће по њој

будећи уснуле савести

РАДОСТАН ДАН

ако долазиш на моје острво

бићу ти добар ветар

и добра срећа

чекаћу извиђајући пучину

истурених груди

о које ћеш везати прамац брода

кад стигнеш призваћу плиму

обрисаћу ти памћење

везати руке нежностима

угнездићу ти се у примисао

у препоне у наручје

запљуснућеш обале моје

између две вечности

зауставићемо тренутак

као пуцањ у светлост

кад дођеш на острво моје

море ће појести маглу

небо постати бела постеља

биће то дан радости

Ημ/νία δημοσίευσης: 21 Απριλίου 2026

Δείτε επίσης

ΠΟΙΗΣΗ

AVRIC, ŽELJKA