Εκτύπωση του άρθρου

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ

 


MEA CULPA

 

Γιατί να μη νιώθω ενοχή; Και να ζω
χωρίς τύψεις την κάθε απόλαυση
μες στο ουδέτερο κενό μου ;

Προτιμώ να τρέχω καρδιοχτυπώντας
στη σκιά του φόβου 
και να μαζεύομαι στη διχάλα του βράχου
με την ηδονή του παιδιού παίζοντας κρυφτό
σε περιβόλια που εισβάλουν στη θάλασσα
εκεί όπου η Εύα εκρύβη
το δειλινόν, μόλις ακούστηκαν τα βήματα
του δημιουργού της. 

Γιατί να μη νιώθω ενοχή ; Και να στερηθώ
τη συνάντηση με το βιολετί
απαγορευμένο
εκεί όπου μονάχα το αηδόνι επιτρέπεται
για μια στιγμή ν’ ακουστεί
άυλο πουλί
επισκιάζοντας ολόκληρη τη μουσική
των αγγέλων ;

Γιατί να μη νιώθω ενοχή ; Και να μην 
είμαι υποτακτικός της 
στο μοναστήρι που θα ιδρύσουν 
για ν’ ασκητέψει ο ήλιος
κάποια μαυροφορεμένα πάθη ;

Γιατί να μη νιώθω ενοχή ; Και να μην πικραίνομαι
απ’ τον στυφό καρπό
που όταν τον φτύσω χάμω και πεθάνει στο χώμα και 
φυτρώσει πάλι
θα γεμίσει κάποτε η άνοιξη 
δέντρα αμέτρητων πειρασμών.

© Poeticanet

 

 

Εκτύπωση του άρθρου