Εκτύπωση του άρθρου
 
ANNE BRADSTREET
 
 
Anne Bradstreet [1612- 1672]  Η πρώτη Αμερικανίδα ποιήτρια.

Γεννήθηκε το 1612, στο Northampton της Αγγλίας και πέθανε το 1672, στο Andover της Αποικίας Massachusetts Bay στην Αμερική. Είναι η πρώτη ποιήτρια που έγραψε ποιήματα στην αγγλική γλώσσα στις αμερικανικές αποικίες. Αρχικά έγινε γνωστή για το ιστορικό ενδιαφέρον των ποιημάτων της. Θεωρήθηκε σημαντική όταν στα μέσα του 19ου αιώνα εκδόθηκαν πεζογραφικά κείμενα θρησκευτικού περιεχομένου με τίτλο Διαλογισμοί (Contemplations), γραμμένα για τα μέλη της οικογενείας της. Κόρη του Thomas Dudley, αρχιθαλαμηπόλου του  Πουριτανού Κόμητα του Lincoln, παντρεύτηκε τον Simon Bradstreet όταν ήταν 16 ετών και δύο χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκε με τον σύζυγο και τους γονείς της στην αποικία του κόλπου της Μασαχουσέτης αναζητώντας θρησκευτική ελευθερία  από την Εκκλησία της Αγγλίας. Με τον Simon απέκτησε οκτώ παιδιά.

Ο γαμπρός της Αν, ο ιερέας John Woodbridge, πήρε τα ποιήματά της χωρίς την έγκρισή της  και τα εξέδωσε στην Αγγλία το 1650 τιτλοφορώντας τη συλλογή Η Δέκατη Μούσα (The Tenth Muse Lately Sprung Up in America) που Μεγάλωσε στην Αμερική.

Δεν γνωρίζουμε πολλά για την Αν Μπράντστριτ, δεν αναφέρεται σε αρχεία του κράτους ή σε ημερολόγια. Το πορτρέτο της βγαίνει μέσα από τους στίχους της που σχετίζονται με προσωπικά θέματα, με τη ζωή της ως Πουριτανή στη Νέα Αγγλία, και με αναφορές στον Γάλλο ποιητή Guillaume du Bartas (1544-90), στον Δημοσθένη και στην ελληνική μυθολογία. Το ύφος της γραφής της διακρίνεται για τη λιτότητα, την απουσία ρητορικών στολιδιών, την πρόθεση του διδακτισμού και την αγάπη της στον κλασικισμό.

Το 1956 ο Αμερικανός ποιητής John Berryman έγραψε το Φόρος Τιμής στην Δεσποινίδα Μπράντστριτ (Homage to Mistress Bradstreet), ένα μεγάλο ποίημα που εμπεριέχει πολλούς στίχους της, εκφράζοντας της τον θαυμασμό του.     
             
  
Στον αγαπημένο και τρυφερό μου άντρα

Μετάφραση:  Nina Marjanovic και Παρασκευή Καβαλλάρη
Επιμέλεια: Λιάνα Σακελλίου
 
Αν ποτέ οι δυο ήταν ένας, ήμασταν εμείς.
Αν άντρας αγαπήθηκε ποτέ από γυναίκα, ήσουν  εσύ.
Εάν ποτέ γυναίκα υπήρξε ευτυχής μ’ έναν άντρα,
Γυναίκες συγκριθείτε μ’ εμένα, αν μπορείτε.
Η αγάπη σου αξίζει περισσότερο απ΄ όλα τα Ορυχεία χρυσού
Ή απ’ όλα τα πλούτη που χωρά η Ανατολή.
Η αγάπη μου είναι τόση που δεν δύνανται να τη σβήσουν οι Ποταμοί,
Ούτε αγάπη άλλη απ’ τη δική σου να με ανταμείψει δεν μπορεί.
Η αγάπη σου είναι τόση - δεν δύναμαι να στην ανταποδώσω.
Προσεύχομαι  οι ουρανοί να σε ανταμείψουν πολλαπλώς.
Όσο ζούμε, στην αγάπη ας αφεθούμε λοιπόν
Ώστε όταν δεν θα ζούμε άλλο πια,
Θα μπορέσουμε να ζούμε για πάντα.
 
Το Προοίμιο  
                                                        
 1
Να τραγουδήσω για Πολέμους, για Ηγέτες και για Βασιλείς,
Για Κοινοπολιτείες και Πόλεις που ιδρύθηκαν,
Αυτά παραείναι ανώτερα πράγματα για την ταπεινή μου πένα:
Ή πάλι πώς όλα αυτά, πώς το καθένα εξελίχθηκαν
Άστε τους Ποιητές και τους Ιστορικούς να τα διατυπώσουν,
Οι σκοτεινοί μου Στίχοι την αξία τους δεν θα θαμπώσουν.
 
2
Αλλά όταν τα κατάπληκτα μάτια μου και η ζηλιάρα  καρδιά μου
Τους γλυκούς στίχους ξαναδιαβάζουν του σπουδαίου Bartas,
Τι ανόητη, φθονώ τις Μούσες που δεν εμοίρασαν
Σ’ εκείνον και σ’ εμένα όλο αυτό το απόθεμα ευφράδειας·
Ένας Bartas μπορεί να κάνει ό,τι ένας Bartas θελήσει
Ενώ εγώ μονάχα  ό,τι μου επιτρέπει η επιδεξιότητά  μου.
 
3
Από το στόμα ενός παιδιού δεν περιμένουμε ρητορική,
Ούτε γλυκό Ήχο από χορδές σπασμένες,
Ούτε τέλεια ομορφιά εκεί όπου υπάρχει βασικό ελάττωμα:
Η ανόητη, η ατελής, η ανεπαρκής Μούσα μου έτσι τραγουδά,
Και να διορθώσει αυτό, αλίμονο, καμία Τέχνη δεν το  καταφέρνει,
Γιατί η φύση το έκανε έτσι  ανεπανόρθωτο.
 
4
Ούτε μπορώ εγώ, σαν τον ευφράδη γλυκομίλητο Έλληνα
Που ψεύδιζε αρχικά, καθαρά να ομιλώ στο μέλλον.
Μέσω της Τέχνης βρήκε ευτυχώς αυτό που έψαχνε
Πλήρη ανταπόδοση του εναγώνιου κόπου του
Η Τέχνη πολλά μπορεί να κάνει, όμως ετούτο το ρητό ισχύει στα σίγουρα
Ένας αδύναμος ή πληγωμένος νους δεν επιδέχεται θεραπεία.
 
5
Ενοχλούμαι από κάθε φιλόψογο στόμα
Που διαδίδει ότι στο χέρι μου καλύτερα ταιριάζει μια βελόνα,
Κι ότι την πένα του Ποιητή γεμάτη περιφρόνηση θα αδικήσω,
Γιατί τέτοια καταφρόνια δείχνουν στο Θηλυκό πνεύμα:
Αν ό,τι κάνω αποδειχθεί καλό, δεν θα προχωρήσει,
Θα πουν πως είν’ κλεμμένο, ειδάλλως πως συνέβη κατά τύχη.
 
6
Σίγουρα, όμως, οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν πολύ πιο ήπιοι
Αλλιώς γιατί έφτιαξαν με το φύλο μας αυτές τις Εννέα,
Και την ποίηση   έκαναν της Καλλιόπης παιδί·
Κι έτσι ανάμεσα στις άλλες έβαλαν τις Θείες Τέχνες,
Αλλά αυτόν τον αδύναμο κόμπο θα λύσουν σύντομα,
Οι Έλληνες δεν έκαναν τίποτα άλλο απ’ τους
          χαζούς και ψεύδονταν.
 
7
Άστε τους Έλληνες να είναι Έλληνες, και τις γυναίκες
         να είναι αυτό που είναι.
Οι άντρες έχουν το προβάδισμα και πάλι υπερέχουν,
Δεν είναι παρά μάταιο  να διεξάγουμε άνισο πόλεμο·
Οι άντρες τα καταφέρνουν καλύτερα και οι γυναίκες
         το ξέρουν καλά.
Η διάκριση στα πάντα και σε καθένα χωριστά είναι
         δική  σας·
Απλά παραχωρήστε μικρή αναγνώριση και σ’εμάς.
 
8
Ω κι εσείς υψιπετή πτερύγια που σχίζετε τα ουράνια,
Και με το θήραμά σας ακόμα κερδίζετε τον έπαινο,
Αν κάποτε καταδεχτούν τα μάτια σας τους ταπεινούς αυτούς στίχους,
Δώστε στεφάνι από Θυμάρι ή  Πετροσέλινο, δεν αποζητώ δα φύλλα δάφνης,
Αυτό το ευτελές και ακατέργαστο μετάλλευμά μου
Θα κάνει τον λαμπερό χρυσό σας να λάμψει περισσότερο.
 
 
To My Dear and Loving Husband  
    
If ever two were one, then surely we.
If ever man were lov'd by wife, then thee;
If ever wife was happy in a man,
Compare with me ye women if you can.
I prize thy love more then whole Mines of gold,
Or all the riches that the East doth hold.
My love is such that Rivers cannot quench,
Nor aught but love from thee, give recompence.
Thy love is such I can no way repay,
The heavens reward thee manifold I pray.
Then while we live, in love let's so persevere,
That when we live no more, we may live ever. 
 
 
The Prologue
 
1
To sing of Wars, of Captains, and of Kings,
Of Cities founded, Common-wealths begun,
For my mean pen are too superiour things:
Or how they all, or each, their dates have run
Let Poets and Historians set these forth,
My obscure Lines shall not so dim their work.

2
But when my wondring eyes and envious heart
Great Bartas' sugar’d lines, do but read o're,
Fool I do grudg the Muses did not part
'Twixt him and me that overfluent store;
A Bartas can, do what a Bartas will
But simple I according to my skill.

3
From school-boyes tongues no rhet’rick we expect
Nor yet a sweet Consort from broken strings,
Nor perfect beauty where's a main defect:
My foolish, broken, blemish’d Muse so sings
And this to mend, alas, no Art is able,
'Cause nature,  made it so irreparable.

4
Nor can I, like that fluent sweet-tongu’d Greek
Who lisp’d at first, in future times speak plain
By Art he gladly found what he did seek
A full requital of his, striving pain
Art can do much, but this maxim's most sure
A weak or wounded brain admits no cure.

5
I am obnoxious to each carping tongue
Who says my hand a needle better fits,
A Poets pen all scorn I should thus wrong,
For such despite they cast on Female wits:
If what I do prove well, it won't advance,
They'll say it’s stoln, or else it was by chance.

6
But sure the Antique Greeks were far more mild
Else of our Sexe, why feigned they those Nine
And poesy made Calliope's own Child;
So 'mongst the rest they placed the Arts Divine,
But this weak knot, they will full soon untie,
The Greeks did nought but play the fools and lye.

7
Let Greeks be Greeks, and women what they are
Men have presedency and still excell,
It is but vain unjustly to wage warre;
Men can do best, and women know it well
Preheminence in all and each is yours;
Yet grant some small acknowledgement of ours.

8
And oh ye high flown quills that soar the Skies,
And ever with your prey still catch your praise,
If e'er you daigne these lowly lines your eyes
Give Thyme or Parsley wreath, I ask no bayes,
This mean and unrefined ure of mine
Will make your glistring gold, but more to shine.
 

Εργογραφία

The Tenth Muse Lately Sprung Up in America, By a Gentlewoman of Those Parts. London: printed for Stephen Botwell, 1650, revised and enlarged as Several Poems Compiled With Great Variety of Wit and Learning, Full of Delight, as a Gentlewoman in New England.  Boston:  John Foster, 1678.
 
1632 "Upon a Fit of Sickness" published 1678; 1642 "To her most Honoured Father Thomas Dudley" published 1650; "The Foure Elements" 1650; "Of the foure Humours in 1650; "Mans constitution" "The Four Ages of Man" 1650; "The four Seasons of the Yeare" published 1650; 1643 "A Dialogue between Old England and New…" published 1650; 1643 - "The Foure Monarchies…" published 1650; 1641 - "To my Dear and loving Husband" published 1678; 1656 "To my Dear Children (prose) published 1867; "What God is like to him I serve" published 1867; 1661 "My thankful  heart with glorying Tongue" published 1867; 1660 - "The Flesh and the Spirit" published 1867; 1664-5 "Contemplations" published 1678-1669 "As weary pilgrim, now at rest" published 1678.
 
The Works of Anne Bradstreet in Prose and Verse.  Ed.  John Harvard Ellis. Charlestown, Mass.: Abram E. Cutter, 1867. 
 
The Works of Anne Bradstreet in Prose and Verse. Ed. John Harvard Ellis. NY: P. Smith, 1962.
 
The Tenth Muse (1650) and From the Manuscripts, Meditations Divine and Morale Together with Letters and Occasional Pieces by Anne Bradstreet.  Ed.  Josephine Piercy.  Gaiuesville, Fla: Scholars’ Fascimiles and Reprints, 1965.
 
The Works of Anne Bradstreet. Ed. Jeannine Hensley.  Foreword by Adrienne Rich. Cambridge: Belknap Press of Harvard UP, 1967.

The Complete Works of Anne Bradstreet. Eds. McElrath,  Jr. and  Allan P. Robb. Boston: Twayne, 1981.

To My Husband and Other Poems, ed. Robert Hutchinson. Dover:  Thrift Editions,  2000.
 
Επιλεγμένη κριτικογραφία για την Anne Bradstreet
 
Arner, Robert D. "The Structure of Anne Bradstreet's Tenth Muse. Discoveries & Considerations: Essays on Early American Literature & Aesthetics Presented to Harold Jantz. Ed. Calvin Israel. Albany: State University of New York Press, 1976. 46- 66.
Brandt, Ellen B. "Anne Bradstreet: The Erotic Component in Puritan Poetry." Women's Studies 7.1-2 (1980): 39-53.
Caldwell, Patricia. "Why Our First Poet Was a Woman: Bradstreet and the Birth of an American Poetic Voice." Prospects: An Annual Journal of American Cultural Studies 13 (1988): 1-35.
Cowell, Pattie. "The Early Distribution of Anne Bradstreet's Poems." Critical Essays on Anne Bradstreet. Eds. Pattie Cowell and Ann Stanford. Critical Essays on American Literature.   Boston: Hall, 1983. 270- 279.
Craig, Raymond A.  A Concordance to the Complete Works of Anne Bradstreet: A Special Edition of Studies in Puritan American Spirituality. Lewiston, NY: Edwin  Mellen Press, 2000.
Dolle, Raymond F. Anne Bradstreet: A Reference Guide. G.K.  Hall & Co. Boston,         Mass,   1990.
Dorsey, Peter. "Women's Autobiography and the Hermeneutics of Conversion." A/B: Auto/Biography Studies 8.1 (1993): 72-90.
Eberwein, Jane Donahue. "The 'Unrefined Ore' of Anne Bradstreet's Quaternions." Critical Essays on Anne Bradstreet. Ed. Pattie Cowell,  and Ann Stanford. Critical Essays on American Literature. Boston: G. K. Hall, 1983.
Hesford, Walter. "The Creative Fall of Bradstreet and Dickinson." Essays in Literature 14.1 (1987): 81-91.
Gordon, Charlotte. Mistress Bradstreet: The Untold Life of America’s First Poet. New York: Little, Brown and Co, 2005.
Jed, Stephanie. "The Tenth Muse: Gender, Rationality, and the Marketing of Knowledge." Women, 'Race,' and Writing in the Early Modern Period. Eds. Margo Hendricks and Patricia Parker. London: Routledge, 1994. 195- 208.
King, Anne. "Anne Hutchinson and Anne Bradstreet: Literature and Experience, Faith and Works in Massachusetts Bay Colony." International Journal of Women's Studies 1 (1978): 445-67.
Kitis, Elisa. “Constructing an identity. The significance of sui-referential markers in Bradstreet's poem 'The Flesh and the Spirit'. ’’ Gramma 3, 1995, 27-40. 
______  “Logomachia in Anne Bradstreet's 'The Flesh and the Spirit'.”  In E. Douka-Kabitoglou (ed.) Logomachia: Forms of Opposition in English Language/Literature. Thessaloniki: Aristotle University, 1994, 61-79 (with Carol Mehler).
_______“Why questions? The interrogative mode in Anne Bradstreet's 'The Flesh and the Spirit'. Proceedings of 7th International Symposium on English and Greek. Comparison of the two languages. Thessaloniki: 1993, 29-44  (with Carol Mehler).
_________“Warring contraries in 'The Flesh and the Spirit'.”  Language and Style, 25(2), 1-18 (with Carol Mehler).
Kopacz, Paula. “Men can doe best, and women know it well”: Anne Bradstreet and Feminist Aesthetics.” Kentucky Philological Review 2 (1987): 21- 29.
Martin, Wendy. An American Triptych: Anne Bradstreet, Emily Dickinson, Adrienne Rich. Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1984.
Murphy, Francis. "Anne Bradstreet and Edward Taylor." The Columbia History of American Poetry. Eds. Jay Parini and  Brett C. Millier. New York: Columbia UP, 1993. 1- 15.
Nichols, Heidi L. Anne Bradstreet: A Guided Tour in the Life and Thought of a Puritan Poet. Phillipsburg, NJ: P & R Publishing, 2006.
Nicolay, Theresa Freda. Gender Roles, Literary Authority, and Three American Women Writers: Anne Dudley Bradstreet, Mercy Otis Warren, Margaret Fuller Ossoli. New York: Peter Lang, 1995.
Ostriker, Alicia Suskin. Stealing the Language: The Emergence of Women's Poetry in America. Boston: Beacon, 1986.
            Richardson, Robert D., Jr. "The Puritan Poetry of Anne Bradstreet." The American Puritan Imagination. Ed. S. Bercovitch,  1974. 107-22.
           Stanford, Ann. Anne Bradstreet, the Worldly Puritan: An Introduction to Her Poetry. New York: Franklin, 1974.
Walker, Cheryl. "Anne Bradstreet: A Woman Poet." Critical Essays on Anne Bradstreet.    Eds. Pattie Cowell and Ann Stanford. Critical Essays on American Literature.  Boston:   Hall, 1983. 254- 61.
Wess, Robert C. "Religious Tension in the Poetry of Anne Bradstreet." Christianity and   Literature 25.2 (1976): 30-36.
White, Peter, ed. Puritan Poets and Poetics: Seventeenth-Century American Poetry in Theory   and Practice. University Park: Pennsylvania State UP, 1985.
Yemenedji- Malathouni, Smaragda. The Poet as Historian: A Critical Edition of Anne  Bradstreet’s ‘Grecian Monarchy.’  PhD Thesis. Aristotle University of Thessaloniki, 1991.
  ______“Anne Bradstreet and Alexander the Great: The Poet as Historian.” Hellenism and the US: Constructions and Deconstructions. Conference Proceedings.  ΗΕLAAS (1994):  55-63.
 _______ “With the eyes of Anne Bradstreet: Great Alexander as viewed by a New England woman poet in the middle of the 17th c. Φηγός:  Γράμματα – Τέχνες - Πολιτισμός. Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων. 19 (2005): 170-179.