• Τεύχος 32, Ιούλιος 2018
  • Τεύχος 31 Μάρτιος 2018
  • Τεύχος 30 Νοέμβριος 2017
  • Τεύχος 29 Ιούνιος 2017
  • Τεύχος 28 Φεβρουάριος 2017
  • Τεύχος 27 Οκτώβριος 2016
  • Τεύχος 26 Ιούνιος 2016
  • Τεύχος 25 Ιανουάριος 2016
  • Τεύχος 24 Σεπτέμβριος 2015
ΑΡΧΕΙΟ TEΥΧΩΝ

                                                                          ΝΤΟΡΙΖΑ

 

ΤΟ ΑΡΡΗΤΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
Γιώργος Μπλάνας:Το τέχνασμα του άρρητου
Άννα Αφεντουλίδου: Σημασία δεν έχει να μπορείς να αφηγηθείς. Σημασία έχει να ξέρεις να σωπαίνεις
Παυλίνα Παμπούδη: Το άρρητο στην ποίηση
Σάρα Θηλυκού: Μόνο λόγια...
Άννα Γρίβα: Συγγενείς εξ αίματος/ οι ποιητές, οι μυστικοί, και το άρρητο
Εύη Μανοπούλου: Θα πεθάνω κύκνος ή χωρίς μιλιά
Κεραμικά:  ΝΤΟΡΙΖΑ
Σελιδοποίηση: Κατερίνα Μαμάη

ΠΟΙΗΣΗ
Αφιέρωμα στη Λύντια Στεφάνου
Στρατής Πασχάλης: Mea culpa
Γιώργος Βέης: Με τους ψαράδες
Αλεξάνδρα Ζερβού: Η ματαίωση της Τηλεμάχειας
Γιώργος Κίτσος: Πενθεσίλεια
Βαλέριος Κάτουλλος: έξι ποιήματα για τη λεσβία (μτφ. Γιώργος Βαρθαλίτης)
Ronny Someck: Δεν ήμουν εγώ (μτφ. Κατερίνα Πετεινάρη)
Maki Starfield: πέντε ποιήματα (μτφ. Σάρα Θηλυκού)
Maria Cantinho: Σαβάνα (μτφ. Άννα Γρίβα)
Gabriel Rosenstock: τρία ποιήματα (μτφ. Κατερίνα Πετεινάρη)
Mia Lecomte: τέσσερα ποιήματα (μτφ. Εύη Μανοπούλου)

ΔΟΚΙΜΙΑ
Μάρω Παπαδημητρίου: Wallace Stevens¨Η Ιδέα της Τάξης στο Key West
Ανθούλα Δανιήλ: Μια σχέση άσχετη, γερή, δεμένη πάνω σε βράχο
Σίμος Ανδρονίδης​: H  " Μαρία Νεφέλη" του Οδυσσέα Ελύτη

Ε.Κ.Π.Α. Δημιουργική Γραφή (Τμήμα Λιάνας Σακελλίου)
Το ελληνικό στοιχείο στην αγγλόφωνη ποίηση - η περίπτωση H.D.
(Μεταφράζουν και σχολιάζουν οι: 
Γιώργος Χαφιάν, Σπύρος Ζερβάκης, Ελπίδα Ζιαβρά,
Παναγιώτα Μαρκούση, Δήμητρα Γιώργα. Δέσποινα Ταντσιοπούλου)

Responses to American Poetry (A.U.Th, T. Rapatzikou's class)
Christine Koukourava: The unfolding of female personas in Sylvia Plath’s “Cut” and Ann Sexton’s “Sylvia’s Death”

ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Παυλίνα Παμπούδη: ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ
Κώστας Μαρδάς: Ο Ηλίας Γκρής, «Σαν άλλος Οιδίποδας»
Βαγγέλης Δημητριάδης: Ηρώ Νικοπούλου, Το πριν και το μετά την παύλα
Άννα Γρίβα: Γιώργος Καρτάκης, Ο θρίαμβος της λογικής

Βιβλία που λάβαμε    ΕΙΔΗΣΕΙΣ  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

© Poeticanet  τα περιεχόμενα του poeticanet προστατεύονται από copyright

SCRIPTORIUM

 


Τι μπορούμε να ξέρουμε για το ποίημα; Πώς οφείλουμε να σταθούμε απέναντι στο ποίημα; Τι μπορούμε να ελπίζουμε από το ποίημα; Σε μιαν εποχή γενικευμένης κρίσης του κόσμου της ζωής και βασανιστικής αστάθειας των ιδεών, τα τρία αυτά ερωτήματα, αποτελούν ίσως καίρια σημεία κάθε σοβαρής αναζήτησης της ενάργειας, της επιστροφής στα πράγματα, που μας ζώνουν φορτωμένα με αλλοπρόσαλλες εμφανίσεις. Κι αυτό γιατί το ποίημα μάθαμε να το θεωρούμε ως την πλέον άμεση περιγραφή του τρόπου με τον οποίο εμφανίζεται μέσα μας ο κόσμος της ζωής. Άμεση έκφραση, επεξεργασμένη χρήση της γλώσσας για την μεταβίβαση συναισθημάτων ή ένα παιχνίδι με τις λέξεις, που στοχεύει στην αποκάλυψη πλευρών της μνήμης και της φαντασίας μας, σήμερα η ποίηση σέρνει πίσω της όχι ποιήματα, αλλά ερμηνευτικά σχόλια επί ερμηνευτικών σχολίων, τα οποία ακυρώνουν κάθε προσπάθειά της να αναζητήσει τις προσίδιες αλήθειες της μέσα στον κόσμο της ζωής. Απ’ εδώ και πολύ καιρό μοιάζει υποχρεωμένη να σκαλίζει συναισθηματικά δεδομένα, για να παρουσιάσει με «άμεσο» τρόπο τούς πιο «ευχάριστους» συνδυασμούς τους. Δεν δικαιούται να θέτει ερωτήματα και, φυσικά, ούτε να παίρνει απαντήσεις. Κι όμως γνωρίζουμε πως δεν είναι δυνατόν να υπάρξει λόγος χωρίς απόκριση, γνωρίζουμε πως κάθε ερώτημα δεν έχει πάντα στο τέλος του το γνωστό μας σημείο στίξης, πως η αλήθεια πολλαχώς λέγεται και πως ο κόσμος της ανθρώπινης ζωής μπορεί ν’ αρχίζει πάντα απ’ την αρχή που θέτει κάθε φορά η αρχαία μεταφορά την οποία διατυπώνει η γλώσσα ως αίτημα αυτοπροσδιορισμού του υποκειμένου εν μέσω υποκειμένων σε κάθε νέα έκφανσή της. Κι αυτό είναι με την ισχυρή έννοια ποίηση.

Γιώργος Μπλάνας
 

 

 










 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

                                                          Αγνή Κατζουράκη


ΠΟΙΗΣΗ ~ ΠΑΙΓΝΙΟ
Αλέξης Ζήρας:Το παιχνίδι ως ανατρεπτική παρέμβαση στην ποίηση
Βασιλική Ράπτη: Το παιχνίδι ως κυνήγι
Γιώργος Μπλάνας: Το παιχνίδι της ποίησης
Παυλίνα Παμπούδη: Οι ποιητές παίζει
Σάρα Θηλυκού: Παιχνίδι στα χέρια σου
Άννα Αφεντουλίδου: Για την παιγνιώδη αντί-σταση της ποίησης
Άννα Γρίβα: Ποίηση, το άθυρμα των Θεών
Εύη Μανοπούλου: Ποίηση - το "απροσμέτρητο τυχαίο των συζυγιών"
Εικόνες,  Εδουάρδος Λίαρ
Σελιδοποίηση, Κατερίνα Μαμάη

ΠΟΙΗΣΗ
Δημήτρης Κοσμόπουλος: επτά ποιήματα
Μάρω Παπαδημητρίου: δύο ποιήματα
Κωστής Γκιμοσούλης: τρία ποιήματα
Βερονίκη Δαλακούρα: αφήνεται
Ηρώ Νικοπούλου: τρία ποιήματα
Φανή Αθανασιάδου: πιθανή διέξοδος
ΑΝΥΤΗ: έξι επιγράμματα (μτφ. Τασούλα Καραγεωργίου)
John Milton: Ομιλεί ο Σατανάς (μτφ.  Γιώργος Βαρθαλίτης)
Catherine Strisic: τρία ποιήματα (μτφ. Βασιλική Ράπτη)

ΔΟΚΙΜΙΑ
Ανθούλα Δανιήλ: Ανοιξιάτικες ανταποκρίσεις, Τέλλος Άγρας- Οδυσσέας Ελύτης
Απόστολος Θηβαίος: Και με τον ήχο των
Μάρω Παπαδημητρίου: Εισαγωγή στην Ποίηση για πρόθυμους αλλά άτολμους αναγνώστες
Κατερίνα Δ. Σχοινά: Η μεταφρασμένη λογοτεχνία ως δίαυλος διαπολιτισμικής επικοινωνίας: "Οι Θρύλοι του Αίμου" του Γιορντάν Γιόβκοβ και η ελληνική τους μετάφραση.

Ε.Κ.Π.Α. Δημιουργική Γραφή (Τμήμα Λιάνας Σακελλίου)
Το ελληνικό στοιχείο στην αγγλόφωνη ποίηση - η περίπτωση H.D.
(Μεταφράζουν και σχολιάζουν οι: 
Γιώργος Χαφιάν, Σπύρος Ζερβάκης, Ελπίδα Ζιαβρά,
Παναγιώτα Μαρκούση, Δήμητρα Γιώργα. Δέσποινα Ταντσιοπούλου)

ENGLISH SITE
Vassiliki Rapti: Conversation between Catherine Strisik and Vassiliki Rapti3

Responses to American Poetry (A.U.Th, T. Rapatzikou's class)
Christine Koukourava: The unfolding of female personas in Sylvia Plath’s “Cut” and Ann Sexton’s “Sylvia’s Death”

ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Παυλίνα Παμπούδη: ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ
Σάρα Θηλυκού: "Γιώργος Βέης, "Ινδικοπλεύστης"
Κλαίτη Σωτηριάδου: Ειρήνη Ρηνιώτη, "Μια βόλτα μόνο"

ΒΙΝΤΕΟ
ΤΑΝΑΪΣ - CANTATA (απόσπασμα)
Μουσική Μαριέλλη Σφακιανάκη, Ποίηση Ιωσήφ Βεντούρας

Βιβλία που λάβαμε    ΕΙΔΗΣΕΙΣ  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

© Poeticanet  τα περιεχόμενα του poeticanet προστατεύονται από copyright

SCRIPTORIUM

 

Η ποίηση ως ακρόαμα αρχικά και ως γραφή έπειτα, από τη στιγμή που έπαψε να είναι πληθυντική δημιουργία μιας τελετουργικής, ομαδικής τέχνης ή μιας διαλογικής οδηγητικής πνοής (κάτι που συνέβαινε ως τα χρόνια του Παλαμά, του Σικελιανού, του Βάρναλη), περνώντας πια από τον φυσικό στον αστικό χώρο ήταν επόμενο να εξατομικευτεί, να ιδιωτεύσει και, συν τους άλλοις, να αλλάξει τον επικοινωνιακό της κώδικα.
    Μαζί άλλαξε και η σχέση της τέχνης με το περιβάλλον της. Το δίπολο αυτό προοδευτικά έχασε το εναπομείναν συλλογικό του νόημα, τη λαότητά του –για τούτο δύσκολα σήμερα η ποίηση κινητοποιεί πολιτικά. Δημιουργοί και αναγνώστες απέκτησαν μια διαφορετική συναίσθηση της μονήρους ταυτότητάς τους, συνερχόμενοι άλλωστε γύρω από το είδωλο μιας γραφής που οι κώδικες της δεν δηλώνουν πλέον «ανοιχτά», όπως στον επικό  λόγο, μα σημαίνουν υπαινικτικά, συμβολικά. Από όπου και η μοντερνιστικά εντεινόμενη μορφολογία του ασκητισμού στην ποίηση του 20ου αιώνα. 
    Αν μπορεί να συσταθεί ένα είδος κανόνα που συγκεντρώνει  τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής ποίησης μετά το 1920, ένα από αυτά το διεκδικεί η εσωστρέφεια της. `Οντως, λίγο μετά τον πόλεμο όχι μόνο αρχίζει να επικρατεί ο τύπος της ελευθερόστιχης ποιητικής σύνθεσης, όχι μόνο συρρικνώνεται η διάρκεια και η έκταση της λυρικής ομιλίας και πέφτει η συναισθηματική της θερμότητα- επομένως, υποχωρεί έως εξαφανίσεως η επικοινωνιακή της δύναμη - αλλά και μετατοπίζεται δραστικά η προηγούμενη θέση του ποιητή ως συλλογικού απεικάσματος. Η φωνή που ακούγεται στο ποίημα τώρα δεν έχει την οδηγητική διέγερση, ηρωϊκή ή πένθιμη, του Ρίτσου, την διδακτική επίγνωση της μυθικής διαχρονίας του Σεφέρη, την αλκή του πληθυντικού λόγου του Γκάτσου, ούτε είναι κυριευμένη από την δόνηση του αναμενόμενου θαύματος του Ελύτη. Αντίθετα γονατίζει ελεγειακά  πάνω σε ένα λατομείο ανίατων εσωτερικών πληγών του μοναχικού ανθρώπου ή σαρκάζει (όπως με τον κλαυσιγέλωτα του Καρυωτάκη) τις ψευδείς ελπίδες και τις ματαιοπονίες του.

Αλέξης Ζήρας

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

                                                                         Zoe McCarthy

ΤΟ ΣΤΙΜΙΟΤΥΠΟ  ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
Εύη Μανοπούλου: Στιγμή-Σύμβολο στην ποιητική αφήγηση
Άννα Αφεντουλίδου: Καρφώνοντας τον χρόνο 
Σάρα Θηλυκού​: Η ποιητική της στιγμής
Άννα Γριβα: Από το στιγμιαίο στο αιώνιο
Μάρω Παπαδημητρίου: Aνθολόγιο
Εικονογράφηση: Zoe McCarthy
Σελιδοποίηση: Κατερίνα Μαμάη

ΠΟΙΗΣΗ
Σωτήρης Σαράκης:Τα πλατάνια
Ελισάβετ Αρσενίου: Καθισμένος/-ή σε τι χλοοτάπητα
Σοφία Βούλγαρη: Στην αποστειρωμένη αποικία
Πασχάλης Κατσίκας: Έκπτωτος
Άγγελος Παρθένης:Ταφικός περίβολος

Gerald Manley Hopkins: Από τα Τρομερά Σονέτα
(μτφ. Γιώργος Βαρθαλίτης)
Ozdemir Ince: Δύο ποιήματα
(μτφ. Στρατής Πασχάλης)
Mercedes Roffé: Τέσσερα ποιήματα
(μτφ. Ιωσήφ Βεντούρας)

Igor Stravinsky: Η Ιστορία του στρατιώτη
Λιμπρέτο: C.F. Ramuz- απόδοση στα ελληνικά Γιάννης Ζέρβας

ΔΟΚΙΜΙΑ
Γιώργος Βέης: Ποιητική Γραφή/ όρια και δυνατόττητες
Μάρω ΠαπαδημητρίουΗ ποίηση ως περφόρμανς
Συνέντευξη Δημοσθένης Αγραφιώτης

Ε.Κ.Π.Α. Δημιουργική Γραφή (Τμήμα Λιάνας Σακελλίου)
Το ελληνικό στοιχείο στην αγγλόφωνη ποίηση - η περίπτωση H.D. 
Μεταφράζουν και σχολιάζουν: Σταυρίνα Βασιλοπούλου,
Γεωργία Σιμάκου, Νάντια Κουκαρούδη και Θεοχάρης Τσιάκαλος

Το μεγάλο μεσογειακό Φεστιβάλ Ποίησης στη Sète, Γαλλία
φωτογραφίες-κείμενα της Παυλίνας Παμπούδη​

ENGLISH SITE
Ανθή Γεωργιάδη: Sapphic Influences on H.D.’s Poetic Imagination

ΚΡΙΤΙΚΕΣ
ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ: γράφει η Παυλίνα Παμπούδη
Ειρήνη Ρηνιώτη: γράφει ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος
Ασημίνα Ξηρογιάννη: γράφει η Άννα Γρίβα

ΒΙΝΤΕΟ
ΤΑΝΑΪΣ/ ορφανό της συναγωγής μου δέντρο (απόσπασμα)
Μουσική Μαριέλλη Σφακιανάκη, Ποίηση Ιωσήφ Βεντούρας
   
Βιβλία που λάβαμε
ΕΙΔΗΣΕΙΣ     ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ​  

 

 

SCRIPTORIUM

Το γεγονός ότι η ζωή αδυνατεί να συνοψίσει την ποίηση, δεν αποτρέπει την ποίηση από το να επιχειρεί να συνοψίσει τη ζωή, που ως στιγμιότυπά της αφομοιώνει όλα όσα έχουν γραφεί. Αυτό το διαρκές εγχείρημα επιβεβαιώνει ότι η ποίηση, χωρίς να θεωρείται εξ ορισμού στιγμιαία, αποτελεί επίσης μια στιγμή, όπως η ευτυχία ή ο έρωτας στη ζωή. Καθ’οδόν προς τον Παρμενίδη, τα παράδοξα των διαδρομών του μαθητή του Ζήνωνα δυναμιτίζουν τη δυνατότητα άθροισης των στιγμών της ποίησης, που συνεχίζει να βρέχει τα ποδαράκια της στις όχθες του ποταμού του Ηράκλειτου.
    Στις 23:59:60 [UTC] της 30ης Ιουνίου 2012 διοργανώθηκε με νορβηγική πρωτοβουλία το πρώτο διεθνές φεστιβάλ «δίσεκτου δευτερολέπτου», εντός του οποίου παρουσιάστηκαν ταυτόχρονα όλα τα έργα που συμμετείχαν. Συμμετείχα από την Ελλάδα με τις «Κλασικές περιλήψεις», που απαιτούσαν επικά γρήγορο αναγνώστη, καθώς σε μετάφραση στα αγγλικά τα ρήματα χρειάζονται αντωνυμίες και οι λέξεις διπλασιάζονται  Πρόκειται βέβαια για «στίχους ταχυφαγείων», καθώς το ποίημα περιλαμβάνεται στο βιβλίο Fast Food Classics (1992),  που είχε τότε αποτιμήσει ο Στάθης Γουργουρής σε κείμενο που θησαυρίζεται στη συλλογή δοκιμίων του Ενδεχομένως αταξίες (2016).​
   Κανείς δεν τραγουδά πια, διαμαρτύρεται σε ένα ποίημα αφιερωμένο στην κόρη του, ο Αμίρι Μπαράκα, όταν ακόμη λεγόταν Λιρόι Τζόουνς, τον τίτλο του οποίου φέρει ομώνυμη συλλογή του 1961. Παραπέμποντας στον Μαγιακόφσκι, ο τίτλος Πρόλογος σε εικοσάτομο σημείωμα αυτοκτονίας αυτοσαρκαστικά ενσαρκώνει το (ανύπαρκτο;) δίλημμα μεταξύ στιγμιαίας ποίησης και στιγμής της ποίησης.
    Τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχαν κυκλοφορήσει στη Νέα Υόρκη οι Διαλογισμοί σε επείγουσα κατάσταση (Meditations in an Emergency) του Frank O’Hara, με το ομώνυμο ποίημα να ξεκινά με τον εξής στίχο: Πρέπει να γίνω απερίσκεπτος σαν να ήμουν ξανθιά; Ή θρησκευόμενος σαν να ήμουν Γάλλος;
      Η δυσκολία της στιγμιαίας ποίησης είναι ότι έχει ελάχιστους ανταγωνιστές: τη θρησκεία, τα ναρκωτικά και, σπανιότερα, την πολιτική που συνδυάζει και τα δύο.

Γιώργος Χουλιάρας

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

                                                                     KΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΜΑΗ

 

Poeticanet: 10+1 χρόνια παρουσίας στο διαδίκτυο

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ
Ιωσήφ Βεντούρας: Στις απαρχές του ποιητικού λόγου
Σάρα Θηλυκού: ο Ποιητής και ο Προφήτης
Άννα Γρίβα: Poeta vates, αναφορά στον ποιητή προφήτη μέσα από την Ιταλική λογοτεχνία
Γιώργος Βαρθαλίτης: Μούσα Φοιβόληπτος στη Νέα Ελληνική ποίηση
Μικρό ανθολόγιο

ΠΟΙΗΣΗ
Δημήτρης ΚοσμόπουλοςΧλόη Κουτσουμπέλη
Κατερίνα ΠετεινάρηΑντώνης Σκιαθάς,

Βιργίλιος (μετ. Γιώργος Βαραθαλίτης)
Fred Marchant (μετ. Στρατής Χαβιαράς)
Charles Simic (μετ. Σάρα Θηλυκού)

Ε.Κ.Π.Α.  Δημιουργική Γραφή (Τμήμα Λιάνας Σακελλίου) 
Valerie Nieman  (μετ. Σπουδαστές του εργαστηρίου)
Rolando Kattan  (μετ. Σπουδαστές του εργαστηρίου) 

ΔΟΚΙΜΙΑ
Μάρω Παπαδημητρίου: Εθνοποιητική, Τεχνίτες του Ιερού
Μαρία Ιατρού: Σαν πνοή στον αέρα
Μαρία Κόκορη: Καβαφικός "Βυζαντινισμός", σχόλιο σε ένα "σχολικό" ποίημα

ΚΡΙΤΙΚΕΣ
ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ: Γράφει η Παυλίνα Παμπούδη
Γιώργος Βέης: Γράφει ο Παναγιώτης Βούζης
Αντιγόνη Κατσαδήμα: Γράφει ο Παναγιώτης Βούζης
Αναστασία Παρασκευουλάκου: Γράφει η Εύη Μανοπούλου
Άννα Γρίβα: Γράφει η Χάρις Κοντού
Νικόλας Ευαντινός: Γράφει η Άννα Γρίβα

ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ
Παρουσίαση βιβλίου του Gerome Rothenberg Ένας χρησμός για τους Δελφούς (Μάρω Παπαδημητρίου, Ιωσήφ Βεντούρας,
Λιάνα Σακελλίου, Δημοσθένης Αγραφιώτης, επιτέλεση από τους Serge Pey και Chiara Mulas)

ENGLISH SITE
Ποιήματα από τους: Valerie NiemanGordon Hall, Ronaldo Kattan

Βιβλία που λάβαμε, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ


 

SCRIPTORIUM

 

Η λέξη του καλώς συγκερασμένου ποιήματος φύσει και θέσει συνιστά μέλος. Είναι αυτονόητο ότι το ποίημα, ως σύνολο, παρέχει αφ΄ εαυτού το έναυσμα για τη μελοποίησή του. Αρκεί να  βρεθεί ο κατάλληλος συνθέτης. Συνθήκη sine qua non. Γράφω πάντα έχοντας κατά νου τη Σαπφώ και τον Αλκαίο. Ο εσωτερικός ρυθμός της ποίησης, η αντισυμβατική σημασιοσυντακτική δομή της και η αποδέσμευσή της από τους ασφυκτικούς όρους, τους οποίους επιβάλλει η συγκεκριμένη υφολογική τάξη της παράδοσης συμβαδίζουν ασφαλώς  με τα αντίστοιχα φορμαλιστικά ανοίγματα, τα οποία ακμάζουν στο πεδίο της μουσικής πράξης. Μέσα και έξω από τη χώρα μας. Εννοώ την εισαγωγή της πολυρρυθμίας, την ελεύθερη ανάπτυξη του μουσικού σχεδίου, την εύπλαστη μέθεξη της διαφορετικότητας με ό, τι θεωρείται ως τώρα Κανών.
   Η γενικότερη διάρρηξη της εξάρτησης απ' τους κλασικούς μετρικούς και δομικούς κανόνες, καθώς και από την ασφυκτική έως τότε τυπολογία των γνωστών, καθιερωμένων μορφών μελωδικής δράσης, υποστηρίζει ήδη με χαρακτηριστική άνεση την αποδοτικότερη μελοποίηση και της σύγχρονης ποίησης. Από αμιγώς μουσική σκοπιά θα παρατηρήσουμε τα εξής: αν το τραγούδι αναδεικνύεται διαχρονικά ως η πιο δημοφιλής μουσική μορφή, αυτό καταδεικνύει κατά το μάλλον δύο τινά: τον εκ προοιμίου έρωτα της μουσικής για τις λέξεις και την ανάγκη των λέξεων ν' αναζητήσουν και να επαληθεύσουν την υπερβατική τους καταγωγή. Ο συνδετικός κρίκος, ο κοινός τόπος της μουσική και της ποίησης, είναι πασιφανής. Πρόκειται για την ανθρώπινη φωνή.
    Η μουσική δεν παγιδεύει κατά συνέπεια το ποίημα.  Ούτε το πειθαναγκάζει να δείξει άλλα αντ΄ άλλων. Στις ευτυχέστερες των περιπτώσεων, το αναδεικνύει. Το καθιστά φορέα μιας αναβαθμισμένης έντασης. Σε μιαν εποχή όπου αμφισβητείται η ίδια η Λογοτεχνία, η μελοποίηση της ποίησης μας θυμίζει ότι το άτομο και η συλλογικότητα δοξολογείται. Ο αίνος του αγώνα του ατόμου να διασωθεί ως Ύπαρξη συνιστά δείκτη αυθυπέρβασης. Στη συνήθη λοιπόν ερώτηση για το αν πρέπει να μελοποιείται η ποίηση, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι: Αν όχι η ποίηση, τότε τι;

Γιώργος Βέης  (σε συνεργασία με τον συνθέτη Μανώλη Γαλιάτσο)

 

 

 

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

                                                              Ελένη Βλησίδη

 

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ
Στρατής Πασχάλης: Μουσικήν ποίει και εργάζου
Μάρω Παπαδημητρίου: "Φωτιά", πώς ένα ποίημα γίνεται όπερα
Γιάννης Ευσταθιάδης: "Το ανυπεράσπιστο ποίημα",
                                     Ποίηση & Μελοποίηση

Άννα Γρίβα: Η μουσικότητα στην ποίηση/ 
                   από τον Mallarmé στον Eliot

Σάρα Θηλυκού: Τροφός της αγάπης
Στρατής Πασχάλης: Μικρό ανθολόγιο (επιμέλεια)
Εικονογράφηση: Ελένη Βλησίδη
Σελιδοποίηση: Κατερίνα Μαμάη

ΠΟΙΗΣΗ
Γιώργος Βέης, Σοφία Βούλγαρη,
Ζέφη Δαράκη, Δημήτρης Λεοντζάκος
Υβόννη Τερζούδη

Jorge Luis Borges (μετ. Άννα Βερροιοπούλου)
Begonia Callejon (μετ. Αθηνά-Στυλιανή Μίχου)
Willem Roggeman (μετ. Σάρα Θηλυκού)

ΔΟΚΙΜΙΑ
Σοφία Βούλγαρη: Για τον αναγνώστη του Αναγνωστάκη/
                             η περίπτωση του Μανούσου Φάσση
 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ
ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ: Γράφει η Παυλίνα Παμπούδη
Θανάσης Χατζόπουλος: Γράφει ο Γιώργος Βέης
Ανδρέας Λασκαράτος: Γράφει ο Γιώργος Βέης
Δημήτρης Αθανασίου: Γράφει η Άννα Γρίβα
Γιώτα Μάρκου: Γράφει η Εύη Μανοπούλου
Δέσποινα Δεμερτζή: Γράφει η Έρη Σταυροπούλου

ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ  (δημιουργία: Χρήστος Κούκης)

ENGLISH SITE
Sarah Thilykou: SILENCE

Βιβλία που λάβαμεΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ. ΕΙΔΗΣΕΙΣ

SCRIPTORIUM



Απαντώντας στην εξάντληση της παράδοσης, τα πιο δυναμικά ρεύματα της νέας ποίησης επιχείρησαν μιαν επανάσταση, που ανανέωσε τον λυρικό λόγο: αδυνάτισε τη μορφή, αλλά ισχυροποίησε  το περιεχόμενο, άλλοτε στο επίπεδο του νοήματος  κι άλλοτε  της εικονοπλασίας.  Τόσο δυνατούς νοηματικά στίχους όπως «Θα σου δείξω τον τρόμο μες σε μια φούχτα σκόνη» (Έλιοτ) ή τόσο τολμηρές εικόνες όπως «ο θάνατος έβαλε αυγά στις πληγές» (Λόρκα)  ή «έσπασε τον τρομερό κόμπο φιδιών των δεσμών του αίματος» (Ελυάρ)  δύσκολα θα τις συναντήσουμε στην παραδοσιακή ποίηση.
     Σε λιγότερο όμως από πενήντα χρόνια, την έμμετρη ευκολία αντικατέστησε η ελευθερόστιχη. Μείναμε με τις παρεκβάσεις της εκφραστικής επανάστασης. Αυτό που κράτησαν οι αναιμικοί επίγονοι ήταν η χαλάρωση της μορφής (μάλλον η  παντελής απουσία της), ενώ δεν μπόρεσαν να διατηρήσουν τις κατακτήσεις των πρωτοπόρων:  τις οξύνσεις του νοήματος και την εικονοπλαστική τους τόλμη. Τουναντίον, οδήγησαν το περιεχόμενο σε πρωτοφανή εκφυλισμό: στη θολούρα, την  ασυναρτησία, το ψευδολυρικό νεφέλωμα.
    Η ανανέωση της παραδοσιακής στιχουργίας από σύγχρονους ποιητές δεν έχει δώσει ακόμα ικανοποιητικά αποτελέσματα. Συνήθως έχουμε αδιάφορα στιχουργήματα, χειρότερα και από δεύτερης διαλογής παλιά.
    Θα έλεγα πως οι σημερινοί ποιητές καλούνται να ξαναπιάσουν, όχι τόσο το νήμα της παραδοσιακής στιχουργικής, αλλά εκείνον τον δυναμικό διάλογο με την παράδοση που βλέπουμε σε έργα του πρώιμου μοντερνισμού, όπως τα σονέτα του Λόρκα και του Ρίλκε  και που διακόπηκε, αλλά με νέους όρους:  με την πείρα της αποκρυσταλλωμένης πια εμπειρίας του νεότροπης εκφραστικής περιπέτειας  αλλά και με τη γνώση των μυστικών της παράδοσης.
     Μ’ άλλα λόγια, το ζητούμενο σήμερα είναι μια σύνθεση.  Φυσικά, εδώ δεν υπάρχει μια μόνη πιθανή σύνθεση.  Ο κάθε άξιος δημιουργός καλείται να καταθέσει τη δική του.
Γιώργος Βαρθαλίτης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

                                                                 ΠΟΛΥ ΚΑΝΙΣΤΡΑ

Ο ΦΟΒΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
Μάρω Παπαδημητρίου: Οι Προαιώνιοι Φόβος &Ποίηση
Στρατής Πασχάλης: Κάθε άγγελος είναι τρομερός
Άννα Γρίβα: Πως ο φόβος γίνεται δύναμη
Ελισάβετ Αρσενίου: Ο φόβος του (ποίηση)
Σάρα Θηλυκού:  Τόλμη & Φόβος
Φωτογραφίες: Ασπα Πετροπούλου
Σελιδοποίηση: Κατερίνα Μαμάη

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: H Εύη Μανοπούλου συνομιλεί
με την ποιήτρια Ann Penders

ΠΟΙΗΣΗ
Σοφία Κολοτούρου, Κλεοπάτρα Λυμπέρη

Παυλίνα Παμπούδη, Μαρία Παπαδάκη
Σταμάτης Πολενάκης, Άντεια Φραντζή


Θανάσης Μασκαλέρης (μετ. Δ. Τομαζάνη, Ι. Βεντούρας)
Willem Roggeman (μετ. Σ. Θηλυκού)

ΔΟΚΙΜΙΑ
ΣΙΜΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ:
Στα διάκενα του χρόνου: η ποίηση του Γιάννη Ρίτσου ως αλήθεια

ΚΡΙΤΙΚΕΣ
ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣΓράφει η Παυλίνα Παμπούδη
Γιώργος Βέης, Για ένα πιάτο χόρτα : Γράφει ο Βαγγέλης Δημητριάδης

ENGLISH SITE

Yiannis Livadas: Three poems

Responses to American Poetry 
Evgenia Kleidona:
The Significance of Orality and Performativity

in Jayne Cortez’s Poetry

Βιβλία που λάβαμε

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ  ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ


 

 

 

 

 

 

SCRIPTORIUM


Χωρίς καθόλου να πιστεύω, νιώθω κάποτε την ανάγκη ν’ ανάψω, έτσι απλά, ένα κερί μπροστά σε κάποιο εικόνισμα, μου είπε πρόσφατα ένας νέος. Μόνο και μόνο για να ξαναβρώ την αίσθηση της χαμένης τελετουργίας, πρόσθεσε.
     Δεν νομίζω πως υπάρχει καλύτερη ένδειξη για τη σημερινή κρίση του πολιτισμού και σαφέστερη απόδειξη για το πόσο ο άνθρωπος έχει ανάγκη την καλλιέργεια της ονειρικής του πλευράς. Η ποίηση δεν είναι παρά η τελετουργική χρήση του λόγου που προσομοιάζει στην τραγουδισμένη προσευχή ή τη μαγική αποτύπωση, ακόμα και την υποβλητική σιωπή μπροστά σε ό,τι μας υπερβαίνει. Έναν θεό, ένα μεγαλόπρεπο θέαμα καλοκαιρινής τρικυμίας…. Είναι η μόνη ενέργεια ( εντελώς αδιανόητη για τον θηριώδη εγωισμό και το ένστικτο επιβίωσης) που διαχωρίζει τον άνθρωπο από την κτηνώδη πλευρά του. Υπάρχει επαναστατικότερη πράξη από το προσκύνημα σε Κάτι που όλες οι επιστημονικές λογικές σου αποδεικνύουν πως είναι ανύπαρκτο; Που όλα τα υλιστικά ή και τα ιδιοτελή πνευματικά χρηματιστήρια το αποβάλλουν ως ασύμφορο και ανενεργό;
     Η τεχνολογία ίσως να πέτυχε θαύματα πιο εντυπωσιακά από όλες τις ποιητικές μεταφορές, θα μου πείτε. Θαύματα πετυχαίνει κι ένας θαυματοποιός ή σαλτιμπάγκος του τσίρκου, θα σας απαντήσω. Καμία όμως οθόνη υπολογιστή ή κινητού δεν μπορεί να προβάλει μια απλή σκηνή, με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο, και αλχημικά όπως οι καβαφικές λέξεις να τη μετατρέψει σε πολυσήμαντο αίνιγμα. Όπως και καμιά  ανάλαφρη ευρηματική διαφήμιση φαντασιακής πραγματικότητας δεν μπορεί να εκφράσει ένα βαθύ εφηβικό δράμα όπως τα πολύχρωμα ψυχεδελικά παιχνιδίσματα του Ρεμπώ.
     Ο κόσμος τελικά δεν μεταμορφώθηκε αλλά παραμορφώθηκε. Ωστόσο, οι πιστοί του ονείρου θ’ ανάβουν πάντα κεριά μπροστά σε λεκτικά εικονίσματα που αναπαριστούν τη ζωή όπως είναι πραγματικά. Άμοιαστη μ’ αυτήν που βλέπουν τα συμβιβασμένα μάτια. Το παράδοξο της ποίησης, ευτυχώς, θα επιμένει διαρκώς σαν ο μόνος πια υγιής καταλύτης.                   
ΣΤΡΑΤΗΣ  ΠΑΣΧΑΛΗΣ                          
                                                 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

                                                           ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
Μάρω Παπαδημητρίου: Ταυτότητες και στην ποίηση;
Άνα Γρίβα: O Πλατωνικός Παρμενίδης-περί Ταυτότητας και Ετερότητας στην  Ποίηση της Φιλοσοφίας
Σάρα Θηλυκού: Viva Napoli
Παυλίνα Παμπούδη: Το φύλο των αγγέλων, το φύλο του Θεού, το φύλο της λογοτεχνίας
Σελιδοποίηση-Εικονογράφηση: Κατερίνα Μαμάη


ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ

ΠΟΙΗΣΗ
Ρούλα Αλαβέρα, Μαίρη Γιόση, Εύα Μοδινού,
Χρήστος Τουμανίδης, Βασιλική Ράπτη,
She Hawke (μτφ. I. Friedman-V. Rapti)
George Kalogeris  (μτφ. M. Zervos)

ΔΟΚΙΜΙΑ
Ανθούλα Δανιήλ: Γιώργος Σεφέρης-Λόρδος Μπάϊρον.

ΚΡΙΤΙΚΗ
ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ: Παυλίνα Παμπούδη
Άννα Γρίβα: Παναγιώτης Αρβανίτης
Βαγγέλης Δημητριάδης: Άρις Κουτούγκος
Κατερίνα Δ Σχοινά: Χάρης Μιχαλόπουλος


Βιβλια που λάβαμε  ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ

ENGLISH SITE
Tatiani Rapatzikou interviews Evangelia Liana Sakelliou

Interview with Paula Meehan conducted by Joanna Kruczkowska
Essays
Vassiliki Rapti: Understanding Contemporary Greek Poetry through Games

Poems 
Steve Dickison’s: Variations - essay by Helen Dimos
Vassiliki Rapti, Mary Yiossi (trans.  by P. Snidvongs & V. Rapti)

Reviews
Thrassos Calligas and Jodie Cohen-Tanugi: Vassiliki Rapti

SCRIPTORIUM

«Ένα πλάσμα μαγεμένο από το θαυμασμό
                       είναι ωραίο σαν άνθος.»

                       Paul Valéry   Διάλογος για το δέντρο

   O κήπος της ποίησης δεν είναι παρά ένα τοπίο διττό, ενσάρκωσης της επιθυμίας, που ορίζει κατά τον Σπινόζα τον άνθρωπο, και ταυτόχρονα λήθης, για ό,τι υπάρχει και μας τρομάζει έξω από αυτό, ένα δισκίο που συμπυκνώνει στιγμές της προσωπικής μας λύτρωσης από τη φθορά, το παράλογο, τον πόνο. Ένα περιπατητικό διάλειμμα, που ωστόσο δεν έχει ποτέ για τον  ποιητή ή και τον αναγνώστη διάρκεια αρκετή.
  Το όνειρο, η αιωνιότητα, το ακατόρθωτο αντικατοπτρίζουν την τραγικότητα που σημαίνει ο χρόνος και οι θνησιγενείς σε κάθε περίπτωση ανθρώπινες επιλογές. Το ερωτικό στοιχείο της γραφής ενσαρκώνει ενίοτε ό,τι μας πνίγει στην απουσία του, ό,τι ακριβώς αποσιωπάται. Όμως «ο άνθρωπος είναι πάντα ένας μάγος για τον άνθρωπο», γράφει ο Σαρτρ, «και ο ένας δημιουργεί τον άλλο μέσα στο βαθύ νόημα της «συμμετοχής»».
   Γι’ αυτό και η έννοια του ζεύγους, από τον κήπο της Εδέμ ή του Επίκουρου έως τον «κήπο» της καθημερινότητας  δεν παύει να εκφράζει έναν ισχυρό αριθμό αλλά και ένα αρκετά ικανό σύνολο, για να συνομιλήσεις, να παίξεις, να ταξιδέψεις, να χορέψεις,  να συγκρουστείς, να υποχωρήσεις, να πείσεις, να συμφιλιωθείς, να προσφέρεις, να λάβεις, να συνδράμεις, να ελευθερώσεις, να ελευθερωθείς, να γεννήσεις, να κοινωνήσεις, να ζήσεις – εν τέλει – όχι μόνος.
   Αν διανύουμε μια εποχή απομάγευσης, είναι γιατί μας λείπει ο θαυμασμός. Δεν μένει λοιπόν, παρά να εντοπίσουμε ή να επινοήσουμε νέα μαγικά τοπία, που υπάρχουν και μας είναι άλλοτε βατά άλλοτε δύσβατα, αλλά πάντως προσιτά.         
                                                                                                   Πόλυ Μαμακάκη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

                                                            ΠΑΥΛΙΝΑ ΠΑΜΠΟΥΔΗ

ΤΟ (ΕΝ)ΘΕΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
Σάρα Θηλυκού: Για το (ΕΝ)ΘΕΟ στην Ποίηση
Ηρώ Ζάραγκα: ΠΡΟΚΛΟΣ- «Ύμνος προς του Θεούς»
Άννα Γρίβα: Sara Sullam- Μια μεταφυσική ποιήτρια
Μάρω Παπαδημητρίου: Μέλισσα Ψυχή- Ρ.Γ. Έμερσον
Παυλίνα Παμπούδη: Οι ΠΟΙΗΤΕΣ και το ΘΕΙΟΝ
Σελιδοποίηση: Κατερίνα Μαμάη

ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ: ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΛΙΟΝΤΑΚΗΣ
ΑΡΙΣΤΕΑ ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Βιντεοσκόπηση από τον ποιητή Χρήστο Κούκη

ΠΟΙΗΣΗ: Ρ. Αλαβέρα, Η. Γκρης, Χ. Κούκης,
Γ. Μπλάνας, Μ. Μπουρλάς, Μ. Παπαδημητρίου
Σ. Πασχάλης, Ashraf Fayadth (μτφρ. Πέρσας Κουμούτση)

Αφιέρωμα στην ποιήτρια ΧΑΝΑ ΧΑΪΜ 
Παρουσίαση: Αλέξης Ζήρας, Εύη Μανοπούλου , Λίλιαν Καπόν
Βίντεο (βιντεοσκόπηση από τον Χρήστο Κούκη)

ΔΟΚΙΜΙΑ:
Πέρσα Κουμούτση
Άσραφ Φαγιάντ και η Αραβική ποίηση
Απόστολος Θηβαίος
Ο σπασμός του Στέλιου Λύτρα

English site:
RESPONSES TO AMERICAN POETRY: Γράφει η Maria Tsitoura

ΚΡΙΤΙΚΗ
ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ: Γράφει η Παυλίνα Παμπούδη
Τατιανή Ραπατζίκου: Πορτρέτο Πριν το Σκοτάδι της Λιάνας Σακελλίου 

ΕΔΡΕΣ NEOΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν

Βιβλία που λάβαμε
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ


 

 

SCRIPTORIUM

 
Στη θεωρία του των αρχετυπικών μύθων της αφήγησης ο Northrop Frye ταυτίζει τον χειμώνα με τη σάτιρα, την άνοιξη με την κωμωδία, το καλοκαίρι με το ρομάντζο, το φθινόπωρο, τέλος, με την τραγωδία.
      Η συνηθέστερη κατάληξη μιας τραγωδίας, στη λογοτεχνία αλλά και τη ζωή, είναι η καταστροφή. Το παράφορο πάθος οδηγεί τον ήρωα στον θάνατο. Έναν έρωτα σε αδιέξοδο. To πένθος για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου μπορεί να οδηγήσει  στη συντριβή... Η λογική καλείται επειγόντως να συμμαζέψει το συναίσθημα, στην πιο δημοφιλή διαμάχη από την εποχή του Διαφωτισμού.
      Η ποίηση, σε πείσμα δογματικά ορθολογιστών και αθεράπευτα ρομαντικών, στεγάζει και τα δύο: σκέψη και πάθος, ιδέα και εμπειρία, σύλληψη και βίωμα, νόηση και αίσθηση, όλα κατατείνουν σε αυτό που είναι, σε αυτό που γίνεται το ποίημα: μια καρδιά (και ένας νους, και ένα σώμα, και μια ψυχή) που φλέγεται από αγάπη.
      Είναι Οκτώβρης. Bρισκόμαστε στην επικράτεια της τραγωδίας, σύμφωνα με τον Frye. Δεν έχω κανέναν λόγο να διαφωνήσω. Βρέχει καταρρακτωδώς ενώ φεύγω από το σπίτι της Παυλίνας. Το επόμενο τεύχος θα βγεί τον Γενάρη, όμως εγώ έχω αρχίσει να γράφω ήδη. Στον σταθμό Βικτώρια του ηλεκτρικού οι πόρτες του τραίνου κλείνουν με πάταγο. Γίνομαι αυτό που ήμουν πάντοτε σε αυτήν την πόλη καθώς αφήνομαι στην τρυφερή αδιαφορία του πλήθους: ένας ξένος. Mα πάλι, και ποιος δεν είναι; Camus και Frye διαγκωνίζονται μες στο μυαλό μου. Με παρηγορεί εκείνη η άνοιξη που καραδοκεί. Η κωμωδία με το happy end. Όμως όχι για απόψε. Δεν αντέχω να γράψω πάλι από την αρχή αυτό το scriptorium.   

Σάρα Θηλυκού         

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

                                                          ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΜΑΗ



ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΓΛΩΣΣΑΣ
Εισαγωγή: Άννα Γρίβα
Σελιδοποίηση: Κατερίνα Μαμάη

ΕΔΡΕΣ NEOΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
Πανεπιστήμιο Μίσιγκαν
Παρουσίαση: Δέσποινα Μαργωμένου 
Γράφουν: Ελισάβετ Αρσενίου, Σταυρούλα Παπασπύρου

ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΛΙΟΝΤΑΚΗΣ

ΠΟΙΗΣΗ: Ε. Αρσενίου, Δ. Αυγουστινάκη, Ε. Μαρινάκη,
Β. Ράπτη, Α. Σιδηρά, Γ. Χουλιάρας,
D. Schofield (μετ. Σ. Θηλυκού, Ε. Μανοπούλου),
J. Stone (μετ. Κ. Αγγελάκη Ρουκ)

English Site: Κ. Αγγελάκη Ρουκ 
E. Arseniou, D. Schofield, M. Catsaros

ΔΟΚΙΜΙΑ:
Άννα Γρίβα:
Η ποιητική έμπνευση στον πλατωνικό διάλογο «Ίων»
Ανθούλα Δανιήλ:
1. Ορέστη, Κοίτα! Η χρυσαφένια Μυκήνα όλη μπροστά μας!
2. Αδελφέ μου… αγαπημένε μου…  

ΕΠΙΛΟΓΕΣ-ΚΡΙΤΙΚΗ
ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ: Γράφει η Π. Παμπούδη
Βασιλική Ράπτη: Γράφει ο Ζαφείρης Νικήτας
Κατερίνα Κούσουλα: Γράφει ο Γιώργος Στεργιόπουλος

Βιβλία που λάβαμε

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ,


SCRIPTORIUM


Στον Μεσαίωνα,  ο θεολόγος Βερνάρδος του Κλαιρβώ κατηγορεί στις Επιστολές του τους μοναχούς, γιατί από το να μελετούν τα θεολογικά κείμενα, προτιμούν να διαβάζουν θρύλους για παραμυθένια πλάσματα που κάνουν την φαντασία τους αχαλίνωτη. Ο μουσικολόγος Ζαν ντε  Γκρουσύ διαπιστώνει ότι και μόνο το άκουσμα του επικού Chanson de Geste κάνει τους κουρασμένους εργάτες να αποκτούν ένα αδιανόητο σφρίγος, λες και οι περιπέτειες των ηρώων επιδρούν πάνω στο σώμα τους, με έναν τρόπο που δεν ερμηνεύεται από καμία επιστήμη. Ο Άγιος Αυγουστίνος στις Εξομολογήσεις του αναφέρει ότι η λογοτεχνία μπορεί να μας οδηγήσει σε μια τέτοια χρήση των αισθήσεων που να αγγίξουμε το ωραίο, το αγαθό, το αρμονικό.

Ο Έρασμος, αργότερα, γράφει ότι “η ανάγνωση περνά στα ήθη” (Lectio transit in mores), παρατηρώντας την μαγική επίδραση της ποίησης στην ψυχή των ανθρώπων. O Μπωντλαίρ ορίζει την ποίηση ως την παιδική ηλικία που ξαναβρίσκει κανείς μέσα από την αθωότητα και τον ενθουσιασμό.   Ο Βαλερύ πιστεύει ότι η ποίηση δεν έχει σκοπό να ανακαλέσει το παρελθόν ούτε να πλάσει το μέλλον, στοχεύει μόνο στην ίδια της την κίνηση σαν  πράξη στο βάθος της ανθρώπινης ύπαρξης.    

Οι σκέψεις για το μυστήριο της ποίησης δεν έχουν τέλος. Αυτή η ιερή μανία που, όπως πίστευε και ο Πλάτων, βγάζει τον ποιητή έξω από τα όρια του και τον φέρνει σε επαφή με το θείο, δεν  είναι μεταφορά. Συμβαίνει. Και σύμφωνα με τους αναγεννησιακούς Λεονάρντο ντα Βίντσι και Μαρσίλιο Φιτσίνο, ο ποιητής θα είναι πάντα ο πραγματικός προφήτης (vates).  

Άννα Γρίβα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ